maandag 20 oktober 2014

een weekend alleen met de jongens




Vrijdag vertrok de man op vrijgezellenweekend voor mijn neef. En ik ging met mijn mama en de jongens naar de halloweentocht van de school van Nand. 
Vermoeiend. Maar wel een fijne ervaring!


 De dag erna was iedereen nog steeds moe en dan hoort daar wel een ruzietje bij...
Plots liep Nand rond met mijn schoenen die hij versierd had met de glow-sticks van de halloweentocht. En plots begon Filemon hysterisch te huilen omdat hij ook mijn schoenen aan wou...





 Gelukkig werd het tijdens de middag stil in huis en gingen de jongens een dutje doen. Nand een korte powernap. Filemon die deed een reuzenslaap tot half vijf. Dus bleef er niet echt tijd over om nog op stap te gaan. En genoten we maar van de zon in eigen tuin.









We kregen ook minder fijn nieuws. Mijn oma is zaterdagochtend overleden. We hadden geen hechte band. En er was geen overvloed aan bezoekjes. Maar wel heel veel respect voor deze sterke vrouw die er voor zorgde dat mijn vader toch nog opgroeide in een warm nest en een mama had die voor hem zorgde. 
Ze sprak volgens mijn vader vaak over de dood de laatste tijd. 
En haar sterke wil zal er wel mee voor gezorgd hebben dat het precies ging zoals ze het wou.
In haar slaap... En voor ze de controle over zichzelf verloor.
En toch voel je een leegte. 
En ook verdriet. 
Want mijn opa moet zijn mateke 
♡n missen nu.
En mijn papa zijn mama...
En wij onze oma.

Nand vroeg waarom ik huilde.
En toen volgde een hele reeks reacties. 
Waarom gaan we dood?", "waarom zijn we daar verdrietig om?", "ik wil ze graag eens zien nu" ...

Wat was ik blij toen mijn man terug thuis kwam!


Op bezoek bij opa Mong. 
Steun zoeken en vinden. 
Liefde voelen.
Houden van elkaar!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten