zondag 14 mei 2017

1 jaar Liv!


Woensdag is het zover. Dan wordt onze kleine spruit 1 jaar.
Wat ging het snel! Al liet ze elke minuut tellen. In het begin huilde ze vaak. Maar dat groeide er snel uit. Dat huilen was er nog bij momenten. Maar vooral bij honger, vermoeidheid of één of ander pijntje. Een tutje als troost werkt niet bij haar. Om op te knabbelen bij tandpijn werkt het soms even. Maar als ze echt verdriet heeft vliegt dat ding ergens in een hoek.
Ondanks dat is ze een vrolijk en grappig kind die overal waar we komen graag gezien is.
Ik hou zoveel van haar! Mijn hart loopt er van over! Ik ben van mijn derde kind even gek als de andere twee. Die intussen ook steeds groter en slimmer worden.

Ik kocht een tijdje geleden een zeefdrukraam en toebehoren bij bobbinhood.
In de middelbare school kreeg ik in mijn opleiding vrije beeldende kunsten aan de stedelijke kunstacademie in Aalst zeefdruk lessen. En dat was geweldig leuk! Ik kreeg de lessen ook van een hele goeie leerkracht. Die ons ook nog vele andere druktechnieken leerde zoals: linosnedes, gom stempels, etsgravures, ...

Tijdens mijn zwangerschap van Liv volgde ik een cursus zeefdrukken op stof.
Heel leuk! Maar ik was niet helemaal tevreden met het resultaat. En er groeiden zoveel ideeën in mijn hoofd...
Tot ik besliste zelf een zeefdrukraam te kopen.

En toen begon ik wat te oefenen. Maar ik was niet meteen tevreden met het resultaat. Ik wou een stofje bedrukken om iets voor Livjes verjaardag mee te maken. Ik had een jurkje in mijn hoofd.





Uiteindelijk besloot ik in plaats van een herhaalde print. Voor één print te gaan en een truitje te maken.


Ik koos de brooklyn sweater uit het naaitijdschrift van veritas te maken. Dat ik gekregen had samen met een stapeltje andere tijdschriften in het ziekenhuis vlak na Livjes geboorte.

De print tekende ik naar de tekening op haar geboorte kaartje. Dat ik trouwens ook zelf tekende.


Ik koos voor elk van onze kinderen een dier. Nand had vogeltjes, Filemon een vosje en bij Liv was dat een beer.

Ik voegde bij de mouwen wat ruffles toe. Die ik zelf bij het patroon verzonnen heb.


Ik ben heel blij met het resultaat! Ze kwijlde tijdens het passen haar truitje al eens voor. Het is goedgekeurd!




Bij een verjaardag hoort ook een kroon.
In het tijdschrift van veritas stond ook een kroon. Maar daar kon ik de beschrijving niets van vinden. En zo kwam ik terecht op de beschrijving van een snelle verjaardagskroon.
Ik bewonder al lang al de knappe naaisels op haar blog en zag zelf in de reacties dat ik die kroon al eens plande te maken.

Liv had trouwens bijna een andere naam. Maar op het laatste moment beslisten we haar toch Liv te noemen. En de inspiratie voor haar naam haalde ik dit blog.

Aan de hand van de duidelijke werkbeschrijving zat de kroon snel in elkaar. En opnieuw ben ik blij met het resultaat!




Woensdag is het feest en dan volgen er vast nog foto's.

Laat gerust een berichtje achter met een boodschap voor Livjes verjaardag. Altijd leuk om te lezen en om te zien dat je tot onderaan mijn bericht bent geraakt.

Tot snel!

woensdag 22 maart 2017

Een dekentje voor Liv

Het leven gaat razend hard voor mij als mama van drie kinderen.
Zoals ik reeds zei, Liv maakte het me niet altijd gemakkelijk.
Maar dat hangt ook af van de manier waarop je het bekijkt.
Ik heb er heel bewust voor gekozen om lang (8 maanden) thuis te blijven bij haar.
En koos er ook heel bewust voor om borstvoeding te geven (nog steeds na 10 maand). Bij Filemon heb ik lang spijt gehad dat ik stopte. En er is toch wel wat druk om daarmee te stoppen. Al krijg ik ook heel veel steun. Maar ik ken weinig of geen mensen in mijn directe omgeving die het zo lang hebben gedaan.
Daarbij hoort ook dat ik soms tijdens de nacht haar ook nog eens moet laten drinken. Want het kind weigert een tutje en als ze heel hart huilt dan is de borst het enige dat helpt.
Het is vermoeiend en ik had in combinatie met mama zijn (echt fulltime mama zijn) en verbouwingen in huis echt geen tijd meer voor een hobby.
Enkele weken geleden kon ik er voor het eerst eens tussenuit zonder kinderen. En ging ik met mijn mama ontbijten en winkelen.
En toen vond ik in boekenvoordeel heel leuke wol. In zachte en frisse kleurtjes.
Bij veritas kocht ik een heel leuk breiboek. In plaats van mij meteen aan de toch wat moeilijkere breiwerkjes te wagen, koos ik ervoor om een dekentje te haken.
Ik vond op Pinterest een heel leuk dekentje in wafelsteek. Maar ik begreep er niet veel van.
Als je op YouTube wafelsteek opzoekt krijg je meteen een heel duidelijk filmpje te zien. En op die manier begon ik eraan. Ik was me er niet meteen van bewust dat zelfs in een klein dekentje zeer veel wol kruipt. Ik denk een bol of 10! In de kleur lime met een katoenwolletje.
Ik haakte een dekentje voor Liv dat ik kan gebruiken om over haar te leggen in de buggy of autostoel. Het is een zeer handig dekentje dat niet tot op de grond bengelt maar net over de autostoel heen hangt.
Ik ben er heel blij mee en kijk al uit naar zonnige lentewandelingen!






zondag 26 februari 2017

Oliver salopette


Wow! Wat is het ongelooflijk lang geleden dat ik hier nog wat plaatste.
Sinds de geboorte van Liv werd het hier stil... Zeer stil...

Ik maakte wel nog eens wat kleins. Maar had de tijd niet om er een blogbericht over te schrijven.

Nu ik al bijna twee maanden terug aan het werk ben en we min of meer wat regelmaat in ons leven krijgen wil ik de draad terug oppikken.

Ik heb intussen ook een prachtig naaikamertje dat ik moet delen met de elektronische muziekspullen van mijn man. En ik heb er nog maar amper tijd doorgebracht. Nand eiste het al bijna op als zijn artistiek tekenbureau...



Liv is intussen 9 maanden oud. Een schat van een baby die het me toch niet echt gemakkelijk gemaakt heeft. Daar waar de jongste zoon uren aan een stuk sliep en ik zo aan huis gekluisterd veel tijd had voor mijn hobby's. Zo slecht sliep Liv.
En als ze niet sliep... Wel dan huilde ze.
Dat ging al wat beter toen ze een maand of 3 was geworden (het huilen). Maar je kon er geen klok op zetten. De ene dag was de andere niet. Ik probeerde dus gewoon mijn dag niet teveel te plannen, het te nemen zoals het mevrouwtje uitkwam. Want daar kwam het na veel gekrijs toch steeds weer op neer. En dat ging me de ene dag ook al wat beter af dan de andere. Mevrouwtje won/wint steeds.

Maar daar gaat dit bericht niet over natuurlijk.

Ik heb nu een week vakantie en in mijn hoofd plande ik dus al een naaimoment in. Dit moest echt niet te lang meer duren en aangezien mijn man er in het weekend ook is liet ik de kinderen en het eten vandaag zoveel mogelijk aan hem over. En dat was me niet helemaal van harte gegund.
Liv wou niet slapen toen manlief naar de winkel was (ziekjes: ontstoken oog, hoesten en snotteren... ) Filemon is ook ziek en ligt al 2 dagen te snotteren in de zetel en heeft ook een ontstoken oog. Nand werd te vroeg wakker en is al de hele dag enorm prikkelbaar. En omdat we deze nacht weer een paar maal op waren zijn we ook niet echt goedgezind. Het is hier niet het gezellige naaidagje geworden waar ik op hoopte.
Maar ik maakte tussen al die storende factoren door toch wat!

Ik tekende het patroon van het Oliver broekje over en gebruikte een bestaande salopette om de bovenkant en de bandjes over te nemen.

Ik maakte trouwens al deze vergrote versies van de Oliver broek van Emma en Mona voor Filemon enkele maanden geleden.



Ik naaide het broekje dubbel en keerde het geheel door een keergat in de broekspijp. Dit op dezelfde manier als je een omkeerbare kaptrui maakt die je ook ergens op Internet kan terug vinden. Bijvoorbeeld hier. Want je moet opletten dat je de pijpjes zo aan elkaar zet dat ze bij het goed draaien van je broek nog in elkaar passen.
Wie al iets omkeerbaar maakte snapt vast wat ik bedoel.

Als afwerking stikte ik nog eens langs de bovenkant en onderaan de broek. Als ik hem nog eens maak moet ik daar wat op vinden om die stretchsteek netter te hebben.
Iemand tips? Ik weet al dat ik een grotere steeklengte moet nemen.
Ik denk wel dat ik er zo nog enkele zal maken.







Hopelijk tot snel!
(Ma)Marijke

woensdag 11 mei 2016

Kom nu maar lieve schat! Ik ben er klaar voor!

Tot hiertoe verliep dat wachten op ons babymeisje wonderwel vrij goed.
Ik had telkens een project af te werken en stelde mezelf op een kinderlijke manier gerust dat ons meisje ook aan het wachten was tot ik met alles klaar was. 

Maar na 3 nachten slechte slaap raakt het gemoed vol en het humeur overprikkeld.
Toen de man des huizes besliste om nog de hele week te gaan werken en dus het huishouden grotendeels aan mij over te laten (tijdens mijn laatste week voor uitgerekende datum!) bleef ik verdacht kalm en als het nodig is staat er een heel korps klaar om mij naar het ziekenhuis te begeleiden...
Aan de schoolpoort zijn de juffen ook elke dag weer benieuwd of het vandaag zover zal zijn.

Tot ik gisteren zonder projectjes viel, nog enkel huishoudelijke taakjes heb en doodop ben...
Nu loop ik hier de hele tijd gek te worden van de rommel die de mannen hier in huis maken.
En ik weet dat het nutteloos is. Maar ik wil hen zo graag achterlaten in een schoon en overzichtelijk huis.

Reservekleren voor de jongens liggen klaar, hun tasje met pyjama en nog meer reserve kledij staan klaar en alle was is gewassen en gestreken. Dat is hier een unieke ervaring!    

En dan mag ze komen!!! Maar buiten de slechte slaap is er nog geen vuiltje aan de lucht... En ik dreig mij een kwaaie, roepende moeder/vrouw te gaan voelen. Plots weet ik weer hoe ik mij op het einde van mijn zwangershap van Filemon voelde...
Ik was toen zo bang dat Nand niet meer van mij ging houden. Maar dat doet hij nog steeds! 

Daarnet na een uitbarsting gaf hij mij weer complimentjes... dat ik de liefste mama ben. En ik zei: "Ben ik lief?" "Ja hoor! Zelfs als je boos bent!" Was het antwoord.
Wat een schat!!!!

En alles komt goed. Maar meisje, laat me alsjeblieft niet nog de hele week op je wachten. Mama is er klaar voor. Misschien nog 1 nachtje me laten uitslapen en dan mag je komen! ❤

MaMarijke

woensdag 27 april 2016

Geknoopte hoofdbandjes en babyleggings

Ik had al heel wat ideetjes in mijn hoofd van dingen die ik zou gaan maken voor de baby. Maar misselijkheid, vermoeidheid, twee actieve jongens en werken in huis staken daar een stokje tussen. 
Gelukkig zou ik twee maand voor de komst van de baby stoppen met werken en dan zou ik er eens goed invliegen! 

Maar dan was het paasvakantie met een man die zijn geplande vakantie niet mocht opnemen wegens te druk op het werk, twee zeer aanwezige jongens en een huis dat dringend nood had aan een opruimbeurt...

Enfin, er gebeurde weer bitter weinig...

Nu we de laatste maand ingaan voor de komst van de baby en ik de belangrijkste voorbereidingen achter de rug heb. (kleertjes sorteren en wassen, kraamcadeautjes maken, kaartje, wiegjes en verschoningstafel staan klaar...)

Tijd voor ontspanning!!!

Ik kocht al heel wat kleertjes (de meeste 2de hands) en kreeg er ook een deel. Maar nu wou ik er heel graag toch ook wat zelf maken! 

De babylegging van Emma en Mona stond al een hele poos gepind op mij te wachten en deze werd het dan. Uit opnieuw uit een leuk berenstofje. Want dat is het thema van het kaartje en de cadeautjes...
Maar er ontbrak nog wat. Mijn meisje mag er stoer uitzien. Maar telkens de vraag krijgen of het nu een jongen of een meisje is...

Dus maakte ik er een haarbandje bij dat ik ook al een poosje geleden gepind had.
En nu is die legging meteen een stukje meisjesachtiger!

Dat haarbandje is zo gemakkelijk om te maken! Ik stik het met de overlock voor de rek. Hop omdraaien, strijken, gaatje dichtnaaien en knoopje erin!
Ik kan niet wachten om ons meisje erin te zien! 

Ik koos voor stofjes waar ik ook al broekjes en een kruippakje uit maakte. Maar die nog niet op mijn blog raakten. Die bewaar ik voor als mijn model erin past ;-)



Toen werd de baby van mijn nicht geboren... en alles lag hier nog klaar voor de leggings... 
Dus maakte ik als kraamcadeau een legging. 
Maar bij haar is het een jongen en dus hoorde daar geen haar/hoofdbandje bij. 

Ik tekende aan de hand van een bestaand slabbetje dus ook een driehoekig zeversjaaltje erbij. Voilà! Een volwaardig cadeautje als je het mij vraagt ;-)


vrijdag 22 april 2016

Grace jurkjes

Ook al maakte ik wel al een aantal dingen. Ik vond de tijd niet om ze op mijn blog te plaatsen. Nog steeds hetzelfde excuus... Verbouwingen, baby in de buik, grote schoonmaak, geboortegeschenkjes in de maak...

Een van de laatste dingen die ik maakte was het Grace jurkje van Emma & Mona. Het is een zeer leuk en gratis patroontje voor een babyjurkje met verschillende opties. Ik maakte eentje als test zonder mouwtjes in een piepklein stukje stof. En daardoor had ik uiteindelijk toch nog stof tekort voor de rok. 
Het was tijdens een van de laatste naaicafeetjes en naar gewoonte zaten we weer allemaal te puffen en fouten te maken. Die dan weer gezellig weggelachen werden tijdens het tateren door. Weliswaar zonder het glaasje wijn maar met een cola zero. (baby...)
Ik kwam tot de conclusie fout geknipt te hebben voor de rok en toen ik nog een stuk knipte, knipte ik ook in het reeds uitgeknipte bovenstukje dat er onder gekropen was...

Gelukkig ben ik nu thuis in bevallingsverlof en was het huis schoon dus had ik even de tijd de volgende dag om er met hernieuwde moed aan verder te werken. En toen werd het dit...

Voorkant
achterkant
Aangezien beertjes het thema is van de geboortekaartjes en geschenkjes is het wel fijn om het in haar kleertjes ook te verwerken.
Ik had nog een prachtig berenstofje klaarliggen met prachtige gouden accenten gekocht bij Cas & Nina.
En daar maakte ik de versie met de plooimouwtjes uit. 


Detail mouw
Ook de achterkant vind ik leuk. Platte knoopjes want ons meisje zal in maatje 62 wel nog vaak op haar rugje liggen en dikke knopen zouden dan niet fijn voelen... Knoopsgaten zijn een zaligheid met mijn machine. Vroeger had ik er een waar je dat zelf in stappen moest doen. Bij deze leg ik het knoopje tussen het naaivoetje en dan stikt die vanzelf het knoopsgat. Ik zit dan steeds breed glimlachend toe te kijken. Genieten van de simpele dingen noemen ze dat dan zeker? ;-)
Ik werkte met een gouden stiksel en ben wel heel tevreden met het resultaat. 
Nu nog wachten tot ze er is en dat ze het kan dragen!
Nog een drietal weken...

maandag 22 februari 2016

Aan elk eind een nieuw begin

We zijn al februari dus hoogste tijd voor mijn eerste blogbericht dit jaar!
Ik laat letterlijk en figuurlijk heel wat achter me in het oude jaar.

Mijn 'oude' lichaam is verdwenen samen met die vreselijke ochtend misselijkheid (die niet enkel bij de ochtend bleef).
Gelukkig is het voor de goede zaak.
(Week 28 intussen) 

Het zonenmama zijn mag ik ook achter me laten. Blijkt er nu een beweeglijk babymeisje in mijn buik te zitten!
Het zwaar vermoeid zijn laat ik ook even achter me! Met veel plezier zelfs!
Ik heb terug wat energie om hier in huis wat te doen.

Zo laat ik ook vanaf eind maart het lesgeven achter me voor dit jaar. En geloof me ik ben nu wel aan het aftellen!

Mijn zedenleer kindjes zal ik wel gaan missen. 
Maar wij werken aan een feest waarbij we de kleinsten verwelkomen en afscheid nemen van de oudste.
Het is een een feest met rollenspel, creativiteit en dans rond het thema kinderrechten.
Vooraf zijn de kinderen bezig met zelfgemaakte spullen verkopen die het feest financieren maar ook het goede doel (Unicef) steunen.
Nu hoop ik toch op nog wat winst voor ons goede doel!
Dus ik wens de kinderen nog veel succes met hun projecten. We zijn er bijna!
Ik ben blij dat ze ook zelf initiatief nemen om nog een extra steentje bij te dragen.
Nog teksten instuderen en kostuums afwerken.
We hebben nog precies 3 weken tijd om ons voor te bereiden! 
Spannend!

Ik kijk al uit naar de tijd voor mezelf om te beginnen aan kraamcadeautjes, het huis schoon te maken, veel meisjes kleertjes te maken en vooral veel te rusten!!!
Vuurwerk aan zee. (Middelkerke)
Mijn zwangere buik (hier 24 weken)
Sleutelhangers met krimppapier voor het goede doel!